Stichting Avrasya heeft samen met Turkkad uit Istanbul een studiereis naar Marokko georganiseerd van 10 februari t/m 16 februari 2014.  Vanuit Turkije hebben er 45 mensen deelgenomen. Hieronder kunt u het reisverslag lezen en de fotoboek bestellen!

Bestellen Fotoboek

10 februari 2014  Casablanca

Om half 12 halen we de groep van Cemalnur op van luchthaven Casablanca. Vervolgens vertrekken we naar de Hassan II moskee in Casablanca. Deze moskee is de op twee na grootste moskee ter wereld (na Mekka en Medina), Hassan II moskee met zijn 200 meter hoge minaret. Een hele mooie moskee, zowel binnen als buiten en langs 3 zijden omringd door de zee. De Moskee werd gebouwd in 1986 en het duurde 7 jaar voor dat hij werd opgeleverd. De rondleiding kost geld maar omdat het gebedstijd is mogen wij bezichtigen en bidden zonder entree te betalen. We vertrekken richting Rabat en onderweg stoppen we voor de lunch. We eten traditionele Marokkaanse gerechten en vervolgens genieten we van  Marokkaanse muntthee.  Jamal en Mohamed vertellen onderweg, over van alles en nog wat om ons wat meer wegwijs te maken in het land: over het schoolsysteem, de politiek en het koningschap. Aangekomen in het hotel in Rabat is het heel druk aan de receptie. Een aantal mensen komen al snel naar beneden en klagen over de hotelkamer die ze vies vinden. Een aantal vrouwen zijn druk bezig met bellen en willen naar een 5 sterren hotel. Na overleg met Cemalnur en Fatma zijn de vrouwen gerustgesteld dat dit hotel maar voor een nacht is. Ik ben persoonlijk in hun kamers gaan kijken en vond de kamers heel schoon.  Waarschijnlijk zijn deze mensen beter gewend. Iedereen maakt kennis met elkaar en vervolgens gaan we naar een Joods restaurant op advies van Jamal en Muhammed, onze gidsen. De eigenaar begint samen met zijn zoon Muziek te spelen muziek en te zingen.

Dinsdag 11 februari 2014:  Rabat

Na het Ontbijt in het hotel brengen we een bezoek aan de Turkse ambassade in Rabat. De ambassadeur ontvangt ons met lekkere hapjes en drankjes en we konden met elkaar in gesprek gaan. Van de ambassadeur kregen we informatie over Marokko en de handel met Turkije. Verder waarschuwde de ambassadeur  ons over de hygiëne, die heel slecht schijnt te zijn in Marokko. Na de lunch gaan we door naar Mellah, een oude joodse wijk. Via de straatjes van Mellah, worden we door een andere gids meegenomen naar het terras, waar we kunnen genieten van het prachtige uitzicht van de zee. Iedereen is druk bezig om foto’s te maken. We verzamelen voor deze gids fooi en bedanken hem voor zijn gastvrijheid. Aan het einde van de middag gaan we richting Fes, we rijden ongeveer 2 en half uur.  Het hotel in Fes is een 4 sterren hotel dus erg lux. In de avond gaan we met de groep een wandeling maken.

Woensdag 12 februari 2014:  Fes

We brengen een bezoek aan een vrouwenopvangcentrum. Dit is een 24 uur opvangcentrum voor vrouwen, die het slachtoffer zijn van huiselijk geweld. Dit centrum biedt psychosociale en juridische hulp aan de slachtoffers. Hiernaast ondersteunt het centrum de slachtoffers bij de ontwikkeling van zelfstandigheid en helpt hun verder invulling te geven aan hun leven. Een van de projecten is het microcredit. De slachtoffers krijgen financiële ondersteuning bij het starten van een eigen onderneming om op deze manier onafhankelijkheid te ontwikkelen. Tijdens dit bezoek kregen we een rondleiding. Vervolgens wordt er in de vorm van een lezing toelichten gegeven door de voorzitter van dit centrum over hun activiteiten, de achtergrond van de doelgroep en hun werkwijze. We maken kennis met een aantal vrouwen, die hun verhaal doen.

Cemalnur heeft last van haar darmen en kan daarom niet alles eten.  Haar gerechten worden gemaakt door Bilge Bilimli. Na de lunch brengen we een bezoek aan de burgemeester van Fes. We worden ontvangen met hapjes en drankjes. Mohammed en Jamal doen de vertaling. Er word gesproken over vrouwenrechten ect. De burgemeester geeft als waardering voor de werkzaamheden van onze stichting een boek cadeau aan Emine (Turkkad Ankara), Cemalnur (Turkkad Istanbul) en aan Fatma (stichting avrasya). We lunchen in het oude deel van Fes we ontmoeten een soefigroep. De kleinzoon van een soefi vertelde dat ze ons niet konden ontvangen zonder toestemming van zijn grootvader. Hij nodigde ons uit om vrijdagmiddag gebed met zijn grootvader mee te doen.

Donderdag 13 februari 2014: Fes

Met onze gidsen Muhamed en Jamal gaan we de medina in(het Arabische deel van een stad). Om niet te verdwalen in de wirwar van kleine straatjes zijn er voor buitenstaanders een paar routes uitgezet. Mohamed is erg enthousiast en sleurt ons kris kras door de stad. Soms zijn de straten zo nauw dat je elkaar niet kunt passeren. In de medina rijden geen auto’s. Het vervoer gaat dus met ezels. Deze dieren worden zwaar bepakt. De straatjes zijn opgebouwd uit piepkleine winkeltjes, vol keurig geordende spulletjes. Je kunt er van alles kopen. Midden in de oude stad liggen de leerlooierijen. Het stinkt erg naar looizuur. De stank is zo erg dat we mint krijgen om deze tegen ons neus aan te houden. Hierdoor is de stank gelukkig draaglijk. We bekijken de looierij vanaf het terras. De fabriek bestaat uit bakken vol zuur. Het leer wordt  bewerkt door mannen die met hun blote benen in de bakken staan. Dit werk is erg ongezond en slecht. Arbeiders worden vaak niet ouder dan een jaar of 35. De bakken bevatten naast het zuur ook een verfje. De huiden worden op de daken te drogen gelegd. Een apart gezicht. Als cadeau krijg ik samen met Fatma een riem van Cemalnur cadeau.  Een aantal vrouwen uit de groep hebben een kaftan gekocht. Na een traditionele lunch gaan we de stad weer in. We komen terecht bij een piepklein schooltje met alleen kleuters. We mogen even de klas in en de juf pakt een schaal en vraagt of we iets aan de kleuters willen geven.  We zien veel traditionele huizen. Deze huizen hebben een binnenplaats met een enorm hoog plafond en in het midden van de patio een fontein. Via de prachtige poort verlaten we het centrum en zijn we na een zeer geslaagde dag binnen een half uurtje terug in ons hotel.

Vrijdag 14 februari 2014: Fes Meknes Rabat

Na het ontbijt vertrekken we richting Rabat. Maar we gaan eerst langs de soefi’s. We worden ontvangen door grootvader soefi en mogen de moskee in. Iedereen kust zijn hand en we hebben heel veel vragen. Jamal en Mohammed vertalen en ik maak mooie foto’s van de moskee. Onderweg stoppen we in Meknes. Muhammed en Jamal hebben een verassing voor onze groep. We lopen naar het restaurant en worden verwelkomt door dansende  muzikanten.  Iedereen gaat dansen en straalt van geluk.  Na de lunch gaan we met de gids naar de vele stadspoorten die de stad heeft. Aan de westzijde van de stad zagen we de  Bab el-Khemis donderdagpoort. Deze gaf vroeger toegang tot de jodenwijk. De poort is aan de buitenkant versierd met mooie bewerkte keramische tegels in allerlei verschillende vormen. De poort werd omgeven door twee vierkante naar voren uitspringende torens. We lopen  door de stad en zien hierbij stukken van de ongeveer 45 kilometer lange stadsmuur. We bezoeken de Saädische graven. Hier liggen de familieleden van de Saädische sultans begraven in marmeren graven. De graven van de kinderen zijn klein. daarna werden we binnengeloodst in eenkruidenwinkel voor allerlei kwalen, en voor de body alles op natuurlijke basis.  In de avond gaan we naar het plein. Tussen de duizenden bezoekers zijn diverse dingen te zien, zoals slangenbezweerders, mensen die slangen om je nek leggen, tandentrekkers, verhalenvertellers, acrobaten, waterverkopers in traditionele klederdracht en muzikanten.

Zaterdag 15 februari 2014:

We rijden op een lange boulevard met palmbomen en brengen we een bezoek aan het mausoleum van Mohammed V. De overleden koning Hasan II heeft dit prachtige mausoleum, welke is gemaakt van marmer en gebouwd in Marokkaanse stijl, laten bouwen voor zijn vader Mohammed V (held van de onafhankelijkheid in 1956). Tegenover het mausoleum staat de Hassan toren, het symbool van Rabat. Deze minaret werd opgetrokken in de 12e eeuw en is het enige overblijfsel van wat de grootste moskee moest zijn van de moslimwereld. Het project werd stilgelegd na de dood van Yacoub el-Mansour in 1199. Dus de toren is de minaret van een nooit voltooide moskee. Daarna rijden we door naar het koninklijk paleis met de gebouwen waarin zich de hofhouding en kantoren bevinden. De huidige koning Mohamed VI en zijn gezin wonen hier. Iedereen is foto’s aan het maken. Maar we krijgen een waarschuwing om niet dichtbij te komen.

Zondag 16 februari:

Na het ontbijt vertrek richting het vliegveld in Casablanca. Het is ongeveer anderhalf uur rijden.

 

Comments are closed.